Bazı metinler çok dolu, bazıları bomboş. Ben ikisinin ortasında, okunabilir bir yerde durmayı seviyorum. Karşımdakinin acele etmesini pek sevmiyorum. Yazarken de acele etmeden, ne demek istediğimi toparlamayı tercih ederim. Tempo önemli.

Benim için samimiyet yüksek sesle övünmek değil, durduğu yerin tutarlı olması. Karşımdakini dinlemeyi severim. Sadece kendi cümlelerimi sıralamak bana yetmez. Kendimden bahsederken ölçüyü kaçırmamaya çalışırım. Fazlası reklam gibi duruyor.

Anlattığım şey aslında karmaşık değil.

Biraz kendimden bahsedeyim

Biraz mesafeli durabilirim ilk başta. Isınınca daha rahat konuşurum. Benim açımdan önemli olan karşılıklı ritim. Uymuyorsa zorlamam. Benim hoşuma giden şey, karşımdakinin ne istediğini dolandırmadan söylemesi. Ben de aynı şekilde davranmaya çalışırım.

Gündelik dil kullanırım. Resmi konuşmak bana yapay geliyor. Abartılı beklenti cümleleri kurmuyorum. Ne konuşulursa o.

İltifat varsa abartısız olsun. Yoksa samimiyetsiz duruyor. Kısa cümleler bazen daha dürüst oluyor. Ben de öyle yazarım.

Bazen basit şeyler daha iyi işliyor.

Beni tanımak isteyenlere şunu söyleyebilirim: abartılı beklenti cümleleri kurmuyorum. Ne konuşulursa o. Sürpriz plan, belirsiz vaat, dolambaçlı tarif bana göre değil. Net bir çerçeve, sakin bir üslup ve karşılıklı onay. Bu üçü duruyorsa gerisi zaten kolay. Durmuyorsa da zorlamam.

İletişimde benim için önemli olanlar

Cevap gecikince kırılma bana uzak. Herkesin bir temposu var. Emoji yağmuruna gerek yok. Düzgün bir merhaba yeter. Kaba, emir veren cümleler hoşuma gitmez. Normal insan gibi yazın yeter.

Cevap gecikince kırılma bana uzak. Herkesin bir temposu var. Bana özel hayatımı sorguya çeker gibi yazmayın. Sınır var.

batıkent escort şeklinde arama yapanların ne merak ettiğini az çok biliyorum. Çoğu zaman üslup, gerisinin önüne geçiyor.

Bazı yazılar her cümlede aynı şeyi tekrar ediyor. Ben onu yapmak istemiyorum. Bir fikri bir kere düzgün söylemek bana yetiyor. Fazlası hem beni yoruyor hem okuyanı. Günlük dilde, kısa ve uzun cümleleri karıştırarak yazmak daha doğal duruyor. Her paragrafın sonunda bir sonuç cümlesi kurmak zorunda da değilim.

Israr eden mesajlar kapıyı kapatır. Bir kere söylemek yeter. Emoji yağmuruna gerek yok. Düzgün bir merhaba yeter.

Görüşmeden önce

Randevu konuşurken abartılı vaat dinlemek istemiyorum. Ne konuşulduysa o. Bence karşılıklı uygunluk yoksa zorlamanın anlamı yok. İstemediğim şeyleri baştan söylemek daha temiz. Sonra kırgınlık olmasın.

Kısaca böyle.

Burayı okuyan biri muhtemelen abartısız bir anlatım arıyordur. Ben de öyle yazmaya çalıştım. Her cümlede kendimi övmek yok. Her paragrafta aynı kalıp yok. Günlük Türkçe, sakin tempo, net sınır. Beğenirseniz yazışırız. Uymuyorsa da kimse kırılmasın. Zorlamak bana göre değil.

Benim için randevu öncesi kibar bir netlik yeterli. Fazla resmiyet değil. Karşımdakinin de bir hayatı olduğunu unutmam. Aynı şeyi beklerim. Gizlilik iki tarafın da işi. Tek taraflı olmaz.

Bence karşılıklı uygunluk yoksa zorlamanın anlamı yok. İstemediğim şeyleri baştan söylemek daha temiz. Sonra kırgınlık olmasın.

Beni tanımak isteyenlere

Benim özel alanım var. Karşımdakinin de olmalı. Mahremiyeti küçümseyen üslup bana uzak. Gizli tutulması gereken konuşmaların dışarı taşması istemiyorum.

Kendimi anlatırken yaş, meslek, adres gibi uydurma bilgiler yazmam. Olmayan şeyi süslemek bana yanlış geliyor. Daha çok iletişim tarzımı, neye önem verdiğimi ve ne istemediğimi söylemek istiyorum. Karşılıklı saygı duruyorsa gerisi zaten konuşularak netleşir. Durmuyorsa zorlamanın bir anlamı yok. Bu kadar sade durmayı tercih ederim.

batıkent escort şeklinde arama yapanların ne merak ettiğini az çok biliyorum. Çoğu zaman üslup, gerisinin önüne geçiyor. Mahremiyeti küçümseyen üslup bana uzak.

İstemediğim paylaşımlar konusunda netim. Bu kırgınlık değil, sınır. Başkasının hayatını sorguya çekmek bana iyi gelmiyor. Aynı şeyi beklerim.

Soru sormak serbest. Sorgu değil. Benim hoşuma giden üslup, karşımdakini sıkıştırmayan üslup.

Nasıl bir iletişimden hoşlanıyorum

Fazla resmi durmak bana yapay geliyor. Günlük Türkçe yeter. Tempo uyumu bence çoğu şeyden önemli. Uymuyorsa zorlamam. Samimiyet hemen gelmez. Biraz zaman ister.

İlk mesajın kısa ve net olması bana iyi geliyor. Karşılıklı sorular zaten sonra gelir. Benim için iletişim başlamadan önce ne beklendiğinin açıkça konuşulması daha rahat oluyor.

Kendimden bahsederken ölçüyü kaçırmamaya çalışırım. Fazlası reklam gibi duruyor. Abartılı beklenti cümleleri kurmuyorum. Ne konuşulursa o.

Bence netlik çoğu sorunu baştan kesiyor.

Yüksek ses, ısrar, küçümseme… Bunlar bende kapıyı kapatır. Soru sormak serbest. Sorgu değil.

Son olarak

Ben genellikle net bir aralık konuşmayı tercih ederim. Muallakta bırakmak yorar. İlk seferde her şeyi çözmeye çalışmayın. Tanışma da bir süreç.

Beni tanımak isteyenler zaten buradan bir şey kapmıştır. Kalanı karşılıklı. Benim açımdan önemli olan karşılıklı ritim. Uymuyorsa zorlamam.

Kendimi anlatırken yaş, meslek, adres gibi uydurma bilgiler yazmam. Olmayan şeyi süslemek bana yanlış geliyor. Daha çok iletişim tarzımı, neye önem verdiğimi ve ne istemediğimi söylemek istiyorum. Karşılıklı saygı duruyorsa gerisi zaten konuşularak netleşir. Durmuyorsa zorlamanın bir anlamı yok. Bu kadar sade durmayı tercih ederim. Karşılıklı netlik varsa gerisi kolay ilerliyor.

İletişimde tempo benim için ciddi bir konu. Acele cevap, ısrar, üst üste mesaj... bunlar beni uzaklaştırıyor. Karşılıklı bir nefes bırakmak, bana göre daha insani. Yoğunluk olabiliyor, herkesin hayatı var. Bunu baştan kabul edenle ilerlemek daha rahat oluyor. Küçük bir kibarlık çoğu kapıyı açıyor. Bana özel hayatımı sorguya çeker gibi yazmayın. Sınır var.

İlk mesajda roman yazmanıza gerek yok. Kısa, düzgün, ne istediğinizi söyleyen bir cümle yeterli. Sorulacak bir şey varsa sorun. Ben de anlamadığım yerde sorarım. Test eden, küçümseyen, emir veren üslup hoşuma gitmez. Normal insan gibi yazmak bence en doğrusu. Gerisi zaten karşılıklı ilerler. Cevap gecikince kırılma bana uzak. Herkesin bir temposu var.