İnternette herkes aynı cümleleri kullanınca samimiyet kayboluyor. Ben kendi durduğum yerden yazmayı tercih ederim. Beni tanımak isteyen biri önce nasıl konuştuğuma bakıyor bence. O yüzden burada da aynı sakinlikte durdum. Gürültü koparmaya gerek yok.

Benim için samimiyet yüksek sesle övünmek değil, durduğu yerin tutarlı olması. Karşımdakini dinlemeyi severim. Sadece kendi cümlelerimi sıralamak bana yetmez. Bazen sessiz kalmayı da bilirim. Her şeyi doldurmak zorunda değilim.

Bu kısmı uzatmaya gerek yok.

Kendimi yazarak anlatmak

Dürüst olayım: mükemmel biri değilim. Düzgün iletişim kuran biriyim, o kadar. Beni tanımak isteyenlere şunu söyleyebilirim: acele etmeden ilerlemek bana daha uygun. Kendimi birkaç cümleyle anlatmam gerekirse sakin, net ve gereksiz rol yapmayan biriyim. Karşılıklı konuşulunca daha rahat oluyorum.

Kendimi birkaç cümleyle anlatmam gerekirse sakin, net ve gereksiz rol yapmayan biriyim. Karşılıklı konuşulunca daha rahat oluyorum. Karşılıklı saygı duruyorsa gerisi kolay. Durmuyorsa zaten bir şey çıkmıyor.

İlk mesajınızda sincan akşemsettin escort diye denk geldiyseniz karşınızda ezber bir metin değil, kendi anlatımımı göreceksiniz. İltifat varsa abartısız olsun. Yoksa samimiyetsiz duruyor.

Bence netlik çoğu sorunu baştan kesiyor.

Yazının bir reklam metni gibi durmasını istemiyorum. En iyisiyim, kaçırmayın, unutulmaz gibi cümleler bana yabancı. Daha çok kendi duruşumu anlatmak istiyorum. Okuyan kişi buradan bir katalog değil, bir üslup görsün. Gerisi mesajlaşırken ortaya çıkar. Buranın işi ikna etmek değil, tanıtmak da değil; durduğum yeri göstermek.

Karşımdakinden beklediğim

Ben genellikle yazışarak başlarım. Sesli konuşma sonra, karşılıklı olursa. Bana özel hayatımı sorguya çeker gibi yazmayın. Sınır var. Çift anlamlı, dolambaçlı mesajlar zaman kaybettiriyor. Düz cümle daha iyi.

Israr eden mesajlar kapıyı kapatır. Bir kere söylemek yeter. Emoji yağmuruna gerek yok. Düzgün bir merhaba yeter.

Ben iletişim sırasında açık konuşulmasını tercih ediyorum. Aklınıza takılan bir şey varsa baştan sorabilirsiniz. Karşılıklı netlik varsa gerisi kolay ilerliyor.

Burayı okuyan biri muhtemelen abartısız bir anlatım arıyordur. Ben de öyle yazmaya çalıştım. Her cümlede kendimi övmek yok. Her paragrafta aynı kalıp yok. Günlük Türkçe, sakin tempo, net sınır. Beğenirseniz yazışırız. Uymuyorsa da kimse kırılmasın. Zorlamak bana göre değil.

Plan konuşması

Benim için randevu öncesi kibar bir netlik yeterli. Fazla resmiyet değil. Böyle durumlarda kısa teyit mesajı iyi oluyor. Uzun pazarlık değil. İlk başta her şeyi yazmak zorunda değilsiniz. Önemli olanlar yeter.

Bazen basit şeyler daha iyi işliyor.

Görüşmeden önce zamanı ve genel çerçeveyi konuşmak bana daha doğru geliyor. Belirsizlik yorar. Son anda plan değiştirmek bazen olur. Haber vermek önemli. İlk seferde her şeyi çözmeye çalışmayın. Tanışma da bir süreç.

Görüşmeden önce zamanı ve genel çerçeveyi konuşmak bana doğru geliyor. Belirsizlik yorar. Son anda değişen şeyler olabilir, haber vermek önemli. Karşımdakinin de bir hayatı olduğunu unutmam. Aynı şeyi beklerim. Aceleye getirilmiş kararlar çoğu zaman ters gidiyor. Bir durup bakmak iyi oluyor.

Ben genellikle net bir aralık konuşmayı tercih ederim. Muallakta bırakmak yorar. Karşılıklı onay yoksa bir şey olmaz. Bu kadar basit.

Rahatsız eden şeyler

Güven kırılınca toparlamak zor. O yüzden baştan özenliyim. Karşılıklı ölçü duruyorsa daha rahat oluyorum. Gizlilik sadece sözde kalmamalı. Davranışta da durmalı.

Benim özel alanım var. Karşımdakinin de olmalı. Karşılıklı ölçü duruyorsa daha rahat oluyorum.

Bazı yazılar her cümlede aynı şeyi tekrar ediyor. Ben onu yapmak istemiyorum. Bir fikri bir kere düzgün söylemek bana yetiyor. Fazlası hem beni yoruyor hem okuyanı. Günlük dilde, kısa ve uzun cümleleri karıştırarak yazmak daha doğal duruyor. Her paragrafın sonunda bir sonuç cümlesi kurmak zorunda da değilim.

Karşılıklı dinlemek hoşuma gider. Tek taraflı monolog değil. Sessizlik de konuşmanın parçası olabilir. Doldurmak zorunda değiliz.

Samimiyet

Karşılıklı dinlemek hoşuma gider. Tek taraflı monolog değil. Fazla resmi durmak bana yapay geliyor. Günlük Türkçe yeter. Tempo uyumu bence çoğu şeyden önemli. Uymuyorsa zorlamam.

Emoji yağmuruna gerek yok. Düzgün bir merhaba yeter. Sorulardan çekinmeyin. Ben de anlamadığım şeyi sormayı tercih ederim.

İnsanların beni bir kalıba sokmasından hoşlanmam. Konuşarak anlaşılmayı tercih ederim. Abartılı beklenti cümleleri kurmuyorum. Ne konuşulursa o.

Anlattığım şey aslında karmaşık değil.

Yüksek ses, ısrar, küçümseme… Bunlar bende kapıyı kapatır. Samimiyet hemen gelmez. Biraz zaman ister.

Son paragraf

Randevu konuşurken abartılı vaat dinlemek istemiyorum. Ne konuşulduysa o. Ben genellikle net bir aralık konuşmayı tercih ederim. Muallakta bırakmak yorar.

Kapatırken uzun bir özet yapmak istemiyorum. Yazışırken zaten anlaşılır. Kalabalık vaatler, abartılı cümleler bana uzak. Daha sade durmayı tercih ederim.

Görüşmeden önce zamanı ve genel çerçeveyi konuşmak bana doğru geliyor. Belirsizlik yorar. Son anda değişen şeyler olabilir, haber vermek önemli. Karşımdakinin de bir hayatı olduğunu unutmam. Aynı şeyi beklerim. Aceleye getirilmiş kararlar çoğu zaman ters gidiyor. Bir durup bakmak iyi oluyor. Sorulardan çekinmeyin. Ben de anlamadığım şeyi sormayı tercih ederim.

İletişimde tempo benim için ciddi bir konu. Acele cevap, ısrar, üst üste mesaj... bunlar beni uzaklaştırıyor. Karşılıklı bir nefes bırakmak, bana göre daha insani. Yoğunluk olabiliyor, herkesin hayatı var. Bunu baştan kabul edenle ilerlemek daha rahat oluyor. Küçük bir kibarlık çoğu kapıyı açıyor. Küçümseyen, test eden üslup istemiyorum. Karşılıklı bir konuşma arıyorum.

Kendimden bahsederken ölçüyü kaçırmamaya çalışırım. Fazlası reklam gibi duruyor. Azı da hiçbir şey söylemiyor. Ortada bir yerde, okunabilir durmak istiyorum. Bence insanlar süslü kelimelerden çok, duruşa bakıyor. Duruş tutarlıysa gerisi kolay. Tutarsızsa uzun yazının da faydası olmuyor. Sorulardan çekinmeyin. Ben de anlamadığım şeyi sormayı tercih ederim.